E en F kamp in Heino dag 3

Gisteren eindigden we het verslag met het feit dat er een nieuw slaaprecord gevestigd was. Ze lagen inderdaad allemaal om 24 uur lekker te slapen…… maar nu was het tijd voor Colin, Rutger en Jeroen om ze (vooral de E-tjes) terug te gaan pakken. Iets met karma zeg maar…
Samantha, Stephanie en Monique hoorden de plannetjes gniffelend aan, maar hielden het voor gezien. Even een paar uurtjes slaap pakken dachten ze.
Helaas voor hun lagen de mannen van de E in de kamer ernaast…. We kunnen u vertellen dat er flink gespookt werd op de gang van huisje 25. Gebonk op de deuren, stappen op de trap, spookgeluiden, getik tegen het raam, vliegende borrelnoten en gillende kinderen. Wij denken dat ze voorlopig allemaal met het licht aan slapen.
De jongens van de F waren trouwens allemaal zo moe dat die er niets van mee kregen!

Stephanie en Monique waren om 7 uur als eerste op, al snel gevolgd door Rutger die met zijn (steeds irritanter wordende) fluitje de jongens wakker maakte. Huisje 25 kwam weer tot leven, behalve Jayden… niet wakker te krijgen, zelfs niet met een plens water en een nog irritanter fluitje.
Rond 8.15 zaten we aan het ontbijt, er werd door iedereen weer goed gegeten. Na ons ontbijt stond ons een schone taak te wachten, alles inpakken en huisje 25 bezemschoon overdragen aan de controleur van het park.

Het is een wonder dat alles weer in de tassen is gekomen en de kamers schoon geworden zijn. Hier en daar even op een tas zitten, helpen met de slaapzakken opvouwen, en de bezem erdoorheen. Hele zandbakken kwamen er uit de kamers. Moeders, de jongens kunnen heel goed vegen en opruimen hoor! 😉
Het was trouwens maar goed dat er moeders mee waren, want Rutger (tsja 18 hè), Finn (met 6 verschillende soorten gel in z’n haar) en Sade (die steeds onder het douchen uit probeerde te komen) moesten ook even onder de douche gezet worden. Eerder mochten zij niet de bus in.
Alle tassen en slaapzakken waren beneden verzameld, de jongens fris en fruitig, dus tijd voor de groepsfoto voor het huisje. Even allemaal “Mayonaise” roepen en we konden alles naar de bus slepen. Iedereen in de bus, nog steeds 28 kinderen. We worden uitgezwaaid door Jeroen en Colin. Op naar Slagharen!

Het duurt ongeveer 3 kwartier om bij Slagharen te komen, maar sommige jongens kregen het toch voor elkaar om in slaap te vallen. Alleen was daar Rutger met zijn irritante fluitje weer!
Aangekomen bij Slagharen konden we, na wat zoeken in tassen naar jassen, naar binnen. Helaas zat het weer niet echt mee. We kregen een flinke bui op ons hoofd, maar iedereen heeft het onwijs naar z’n zin gehad. Er werden donutsen, Minions, groene monsters en een gekke grote groene bal gewonnen. (Die hadden trouwens allemaal hun eigen plek nodig in de bus, zo groot waren ze…) Popcorn, suikerspin en slushpuppies werden gekocht. Voor de durfals en de wat minder durfals was er genoeg te doen. De lunch bestond uit patatjes, de “kamp-schijf van vijf” moesten we op deze laatste dag natuurlijk ook nog in ere houden. Om 14 uur verzamelde bijna iedereen bij de fontein. Na even zoeken en 10 minuten verder hadden we ze alle 28 weer bij elkaar en konden we nog een groepsfoto maken van deze geweldige groep jongens. Op de parkeerplaats namen we afscheid van Jay, de rest ging in de bus, Jeroen en Colin snelden vooruit met de auto. Op naar Loosduinen!

Al snel sliepen de meeste jongens en was het heerlijk rustig in de bus. Rond 5 uur was daar toch weer Rutger met zijn irritante fluitje om de boel wakker te krijgen. Na een paar liedjes zingen zat de “we-zijn-bijna-thuis” sfeer er weer goed in.
Jeroen en Colin waren al aangekomen op Loosduinen en om half 6 volgde de bus, met de jongens verstopt onder de stoelen. Beetje jammer dat de chauffeur al aan de weg stopte en de ouders dus niets meekregen van het verstoppen.., Maar goed, het mocht de pret niet drukken. De papa’s en mama’s kwamen nog net niet rennend naar de bus toe, maar wisten niet hoe snel ze bij de bus moesten zijn! Allemaal blije ouders die hun zoon(s) hadden gemist!
Nog even met z’n allen naar de kantine, waar we een mooi gegraveerd glas kregen. En toen lekker naar huis!

Jongens, onwijs bedankt voor het superleuke kamp! De leiding heeft genoten van het leuke en gezellige voetbalweekend!

Tot volgend jaar!